ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

امروز در وبگردی هایم به این مجموعه رسیدم که نظرم را جلب کرد و تصمیم گرفتم در وبلاگ منتشر کنم، عکاس این مجموعه کران کسنر در قسمتی از توضیحاتش در مورد مجموعه عکس مستند اجتماعی شاهدان عینی جهنم میگوید: سه ماه بعد از فارغ التحصیلی ام از دانشگاه یک روز تصمیم گرفتم برای پوشش ویروس ابولا از نگاه یک عکاس مستند از شیوع ابولا به لیبریا بروم، سوار هواپیما شدم و با اینکه میدانستم این سفر بسیار خطرناک است و امکان دارد جانم را از دست دهم با انگیزه و احساس مسئولیتی که در قبال ثبت عکاسی مستند یک جهنم واقعی داشتم به لیبریا سفر کنم.

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

شاهدان عینی جهنم

او میگوید نام این مجموعه را شاهدان عینی جهنم گذاشتم زیرا امروز در این کشور جنگ زده دست زدن به یک دستگیره در ورودی یک منزل و یا لمس دست یک دوست یا غریبه میتواند فرمان مرگم را صادر کند. در اولین روز ورود به لیبریا بر من چه گذشت در برابر داستان جهنمی مردم آن سرزمین بسیار کم بها میباشد و بیشتر دوست دارم تصاویر این جهنم را به اشتراک بگذارم اما باید بدانید قسمتهایی از شهر را با طناب زرد رنگ محصور کرده بودن و این قسمت ها قرنطینه شده بودن و من روز اول در خارج از قرنطینه عکاسی کردم و بعد از تهیه لباس مناسب و تجهیزات ضد عفونی وارد قسمتهای قرنطینه شهر شدم. جالب است بدانید در این سفر شاهد آن بودم که درصدی از مردم سنتی لیبریا اعتقادی به ویروس ابولا نداشتند و این فاجعه را ناشی از ضعف عمومی مردم به علت کمبود مواد غذایی و عمدتا مرگ بخاطر گرسنگی میدانستن! به هر حال من در شرایط بسیار سختی توانستم این عکس ها را تهیه کنم که در اینجا به اشتراک گذاشته شده است.

توجه: بازنشر این مطلب با درج لینک به وبلاگ عکاسی پیام محمدی مجاز میباشد.

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

ویروس ابولا از نگاه یک عکاس

با دیدن تصاویر و سفرنامه عکاس دو مساله ذهنم را مشغول کرد، اول اینکه چقدر خوب بود ما ایرانی ها هم هر جای دنیا میخواستیم سفر کنیم میتونستیم فقط بلیط بگیریم و بریم! دوم اینکه با توجه به جامعه ای بسیار بزرگ به نام عکاسی در ایران چند نفر حاضر میشدن این سفر شاید بی بازگشت را آغاز کنند؟

دسته :  وبلاگ, وبلاگ عکاسی